ich broń składała się z łuków, włóczni i toporów bojowych, a w bitwie brało udział wiele wojowniczek. Herodot jako sąsiadów Massagetów wymienia Scytów na zachodzie, a Saków i Issedonów na wschodzie. Ekspansja Massagetów miała zapoczątkować migrację Scytów na zachód. Herodot ponadto potwierdza kult słońca przez Massagetów, któremu składali ofiary z koni. Pomponiusz Mela również wspomina o Massagetach jako mieszkańcach Morza Kaspijskiego.
Perski Spitamenes, z pomocą scytyjskich oddziałów pomocniczych, prawdopodobnie składających się głównie z jazdy Massagetów, odniósł znaczące sukcesy w walce z różnymi dywizjami armii Aleksandra Wielkiego w latach 329–328 p.n.e. Został jednak ostatecznie zamordowany przez Massagetów po decydującej porażce, ponieważ prawdopodobnie nie chcieli narażać się na spodziewany atak Macedończyków. Ułatwiło to podbój Sogdiany przez Aleksandra Macedońskiego.
Masageci przyczynili się do wyparcia Scytów na zachód do Europy z Azji Środkowej z obszaru zwanego Chorezm (obecnie: Turkmenistan, część Uzbekistanu i Kazachstanu).