mały|Massageci w armii Ksereksesa thumb|400px|Massageci (Massagetae) na mapie Azji w 323 p.n.e. Massageci (, ) – w starożytności związek pasterskich szczepów irańskich żyjących na obszarze pomiędzy Persją a Jeziorem Aralskim.
Massageci znani również jako Sakā Tigraxaudā lub Ortokoribantowie, byli starożytnym wschodnioirańskim ludem Saka, zamieszkującym stepy Azji Środkowej i stanowiącym część szerszej kultury scytyjskiej. Massageci doszli do dominacji w regionie w VIII–VII wieku p.n.e., zapoczątkowując serię wydarzeń o dalekosiężnych konsekwencjach, wypędzając Scytów z Azji Środkowej na stepy kaukaskie i pontyjskie.
Massageci w VIII–VII wieku p.n.e., migrowali ze wschodu do Azji Środkowej, skąd wypędzili Scytów, inne koczownicze plemię irańskie, z którym byli spokrewnieni. Następnie zajęli duże obszary regionu, w tym Step Kaspijski, skąd ponownie wyparli Scytów. Massageci, wypierając wczesnych Scytów i zmuszając ich do przemieszczenia się na zachód przez rzekę Arakses na stepy kaukaskie i pontyjskie, zapoczątkowali znaczący ruch koczowniczych ludów stepu euroazjatyckiego, po którym Scytowie wyparli Kimmerów, a Agatyrsowie, którzy byli również koczowniczymi ludami irańskimi blisko spokrewnionymi z Massagetami i Scytami, podbili ich terytoria i najechali Azję Zachodnią.