Zastosowanie Odmiana deserowa, lecz nadająca się również na przetwory. Odmiana sporadycznie uprawiana. W szkółkarstwie najczęściej stosowana jako mrozoodporna przewodnia oraz jako pośrednia dla odmian źle zrastających się z pigwą.
Uprawa Kwitnie średnio wcześnie i jest dobrym zapylaczem dla wielu odmian.
Podkładka i stanowisko Odmianę zaleca się szczepić jedynie na pigwie, z którą znakomicie się zrasta i plonuje obficie choć przeważnie przemiennie. Szczepiona na siewkach gruszy kaukaskiej późno wchodzi w owocowanie (w 7-9 roku po posadzeniu).
Zdrowotność Kwiaty i drewno wykazują dużą odporność na mróz. Odmiana podatna jest na zarazę ogniową, na parcha mało podatna. Na stanowiskach wilgotnych często zapada na choroby kory i drewna.
Zbiór i przechowywanie Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają pod koniec pierwszej dekady września. Owoce łatwo opadają przed zbiorem. Do spożycia jest dobra na przełomie września i października. W przechowalni może pozostawać do 6 tygodni, w chłodni w temperaturze 0 °C i wysokiej wilgotności powietrza (ze względu na ordzawienie skórki owoce łatwo więdną) przez okres 3-5 miesięcy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odmiany uprawne grusz