Jerzy Zygmunt Bojańczyk (ur. 2 maja 1881 we Włocławku, zm. 21 października 1947 tamże) – polski działacz społeczny związany z Włocławkiem, p.o. prezydenta miasta (1920), przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej (1945–1947).
Życiorys Urodził się w rodzinie włocławskiego przemysłowca i browarnika Wincentego Alberta Bojańczyka (1850–1926) i Heleny z Kocent-Zielińskich (1860–1921). Ukończył 4-klasową Wydziałową Szkołę Realną i Gimnazjum Realne we Włocławku, następnie odbył studia i praktykę piwowarską w Niemczech. Po powrocie do kraju przejął od ojca prezesurę nad spółką „Browar i Słodownia SA”. Działał społecznie, pozostając od 1902 członkiem Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego oraz naczelnikiem przystani miejskiej. W latach 1918–1939 pełnił obowiązki prezesa Towarzystwa Wioślarskiego we Włocławku, z jego inicjatywy powstała m.in. nowa przystań miejska oraz nowa siedziba (pałacyk) Towarzystwa przy ul. Piwnej 3. W 1930 pomagał w zakładaniu Kujawskiego Klubu WioślarskiegoRyszard L. Kobendza, Zarys dziejów wioślarstwa we Włocławku 1886–1939, Włocławek 1990, s. 70.. Od 1919 pełnił również obowiązki wiceprezesa Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, a w latach 1932–1939 był jego prezesem.