Obaj trzymają w prawych dłoniach sztandary o dynamicznie rozwianych płachtach; czerwonym krzyżem na białym tle oraz głową jelenia z małym krucyfiksem (odniesienie do wątku kiedy Eustachemu objawił się podczas polowania jeleń, a na jego głowie ukrzyżowany Chrystus). Ponadto święty Jerzy w lewej dłoni trzyma pokonanego smoka. Siedemnastowieczny manuskrypt informuje iż skrzydła boczne zostały namalowane już w 1498, zgodnie z zapisem w Kronice Norymberskiej Jerzy i Eustachy patronowali fundatorom ołtarza, co więcej obaj święci rycerze mają rysy twarzy Stephana i Lukasa Paumgartnerów.
Na podstawie analizy stylu przedstawienie Bożego Narodzenia powstało później niż skrzydła boczne, prawdopodobnie w roku 1502 lub nieco później. Drobna postać Dzieciątka Zbawiciela jest adorowana przez grono aniołków. Po bokach Chrystusa Józef i Maria w żywych pozach, gestach oraz rozwianych szatach o dynamicznych fałdach. Józef o sędziwym wieku spogląda wzrokiem kontrolując zaistniałą sytuację, podczas gdy Maria skupiona jest na adoracji Dzieciątka. W głębi, za Świętą Rodziną, zmierzają do stajenki dwaj pasterze. Jeden z nich spogląda zza muru po lewej stronie, zaś w budynku z parą półkolistych arkad wspartych na romańskich kolumnach osioł i wół.