Doszło wówczas do poważnego kryzysu społecznego i gospodarczego na ich ziemiach, spowodowanego masowymi migracjami ludności, próbującej uciec przed pojmaniem w niewolę.

Życie i tradycyjna kultura Aczoli koncentruje się wokół hodowli bydła, co jest cechą charakterystyczną dla wielu ludów nilotyckich. Do XIX wieku Aczoli posiadali bardzo duże stada ale w wyniku najazdów łowców niewolników i chorób które przynieśli ze sobą europejscy odkrywcy i kolonizatorzy, ich stan posiadania znacząco się zmniejszył. Współcześnie ich głównym problemem są powtarzające się i długotrwałe susze. Na skutek przyzwyczajeniu do częstych wędrówek i zmian miejsca pobytu gorzej niż wiele innych ludów odnaleźli się w cywilizacji miejskiej i współcześnie należą do jednej z najbiedniejszych i najmniej wykształconych grup etnicznych zamieszkujących Ugandę. Problemy ekonomiczne sprawiły, że bardzo wielu Aczoli decydowało się na służbę w armii kolonialnej. Oddziały złożone z żołnierzy pochodzących z tej grupy etnicznej były często wykorzystywane przez Brytyjczyków do tłumienia wystąpień innych miejscowych ludów. Po uzyskaniu niepodległości przez Ugandę Aczoli nadal stanowili znaczną część żołnierzy. W konflikcie Idiego Amina z Miltonem Obote, Aczoli opowiedzieli się po stronie tego drugiego. Walki zakończyły się jednak zwycięstwem Amina.