W etruskiej i wczesnorzymskiej kulturze sportowej, w której męskość wiązała się z pruderią i lękiem przed zniewieścieniem, tradycje greckie nie zostały utrzymane, ponieważ publiczna nagość zaczęła być kojarzona z homoerotyzmem. W Cesarstwie Rzymskim (27 p.n.e.–476 n.e.) status wyższych warstw społecznych był na tyle wysoki, że nagość nie stanowiła problemu dla mężczyzn, a dla kobiet jedynie wówczas, gdy była widziana przez osoby stojące wyżej w hierarchii społecznej. W rzymskich termach, które pełniły funkcje społeczne podobne do współczesnego basenu, wspólne kąpiele nago mogły być normą aż do IV wieku n.e.
Kolonializm i rasizm Kontakt rdzennych kultur Afryki, obu Ameryk i Oceanii z Europejczykami miał istotny wpływ na wszystkie te społeczeństwa. Ponieważ odzież i biżuteria stanowią niezwykle ważny element komunikacji niewerbalnej, względny brak okryć ciała był jedną z pierwszych rzeczy, na które zwracali uwagę odkrywcy podczas spotkań z rdzennymi ludami strefy tropikalnej. Kultury niezachodnie w tamtym okresie były „nagie” jedynie w porównaniu z normami zachodnimi. W większości sytuacji genitalia lub cała dolna część ciała dorosłych były zakryte odzieżą, natomiast górna część ciała zarówno mężczyzn, jak i kobiet mogła pozostawać nieokryta.