Prawdziwy rozwój zakładu rozpoczął się jednak dopiero po przejęciu go w latach 90 XIX wieku przez braci Schein (Szajn) z Będzina. W przededniu I wojny światowej zatrudnienie w fabryce wynosiło 500 osób. W okresie międzywojennym szczytowe zatrudnienie wynosiło 1000 osób, a produkcja ponad 1600 ton miesięcznie. Fabryka rozwijała się również w okresie wielkiego kryzysu dzięki zamówieniom zagranicznym z Brazylii i Argentyny (druty ocynkowane), Afryki Środkowej (gwoździe), Finlandii i Norwegii (drut kolczasty) oraz Związku Radzieckiego (druty żarzone). W latach trzydziestych XX wieku zawarła umowę ze Związkiem Elektrowni Okręgu Radomsko-Kieleckiego na wyłączną dostawę kabli i drutów miedzianych oraz produkowała liny stalowe na potrzeby górnictwa węglowego w tzw. Zagłębiu Dąbrowskim i województwie śląskim. thumb|250px|Fabryka braci Schein, pocztówka z lat trzydziestych XX w.
W latach 1939–1945 pod zarządem niemieckim. W 1946 fabryka przejęta została na rzecz skarbu państwa. Do 31 grudnia 1953 nosiła nazwę „Zakłady Wyrobów z Drutu”.