Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 1755 osób, 210 było wyznania rzymskokatolickiego, 678 prawosławnego a 867 mojżeszowego. Jednocześnie 781 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 413 białoruską, 552 żydowską (zob. cmentarz żydowski w Jeziorach) a 9 inną. Było tu 258 budynków mieszkalnych.
Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Skidlu i Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Jeziorach. Umiejscowiony był tu posterunek policji podlegający Komendzie Powiatowej Policji Państwowej w Grodnie.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 r. włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy.
Podczas okupacji hitlerowskiej, we wrześniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 osób. 2 listopada 1942 roku Niemcy ostatecznie zlikwidowali getto. Żydów wywieziono do obozu w Kiełbasinie.
W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR.
Od 1991 r.