11 listopada 1918 w Warszawie na czele oddziału złożonego z ochotników opanował Cytadelę, a następnie, w oparciu o zdobyte konie i sprzęt artyleryjski, przystąpił do organizacji 7 pułku artylerii polowej. W czerwcu 1919 został dowódcą III dywizjonu 2 pułku artylerii polowej Legionów. Na czele tego pododdziału walczył na wojnie z bolszewikami. W sierpniu 1920 objął dowództwo 2 pap Leg.
Po zakończeniu działań wojennych powierzono mu pełnienie obowiązków dowódcy tego oddziału artylerii polowej. Wiosną 1924, po mianowaniu pułkownikiem, zatwierdzony został na stanowisku dowódcy wspomnianej jednostki. W maju 1927 przeniesiony został z garnizonu Kielce do garnizonu Kraków na stanowisko zastępcy szefa 5 Okręgowego Szefostwa ArtyleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 23.05.1927 r.. W sierpniu tego samego roku został szefem 5 Okręgowego Szefostwa ArtyleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 06.08.1927 r.. W lutym 1929 został dowódcą 5 Grupy ArtyleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 07 z 22.03.1929 r..