W 1811 zabudowania klasztoru po raz kolejny zniszczył pożar, w którym zginęło 80 mniszek. W 1821 rozpoczęto prace nad odbudową monasteru, którymi kierował A. Mełeńskyj. Wzniósł on klasycystyczną dzwonnicę ponad bramą wjazdową do monasteru oraz sąsiadujący z nią, utrzymany w podobnym stylu dom ihumenii. Trzy lata później obok budynku szpitala prowadzonego przez zakonnice pojawiła się cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego. Ostatnia świątynia monasterska powstała w latach 1840–1844 i nosiła wezwanie Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Autorami jej projektu byli P. Sparro i W. Beretti. W monasterze znajdowało się również źródło, uważane za cudowne. Mniszki posiadały także własny cmentarz, położony poza obrębem głównego kompleksu monasterskiego, na Górze Zamkowej.
Po rewolucji październikowej zakonnice zostały zmuszone do opuszczenia monasteru, w którym urządzono fabrykę. Wspólnota wznowiła działalność po upadku ZSRR. W 2006 monaster liczył 150 mniszek i posłusznic.
Galeria
Bibliografia
Kijów