Absolwent Terezjańskiej Akademiię Wojskowej, uzyskując w C. K. Armii stopień podporucznika kawalerii. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim i Wiedeńskim. W 1890 roku rozpoczął pracę w Namiestnictwie dolno-austriackim. Po roku przeniesiony na stanowisko koncepisty do starostwa w Krakowie. W 1893 roku przeszedł do Ministerstwa Rolnictwa, skąd przeniesiony został do Namiestnictwa we Lwowie na stanowisko sekretarza Prezydium. W 1898 roku mianowany starostą, trzy lata potem przeszedł do ministerstwa spraw wewnętrznych. Został prezesem rady nadzorczej Towarzystwa Budowy Tanich Domów dla Urzędników we Lwowie. Pod koniec 1906 roku ze stanowiska szefa Prezydium Namiestnictwa został mianowany szefem sekcji w Ministerstw Rolnictwa. W 1911 roku powołany na stanowisko ministra Galicji.
Był znany z pobożności i działalności charytatywnej. Szczególną życzliwością i zaufaniem darzył go papież Pius X, który – jak pisze Helena Morawska-Stec – „powierzył mu misję prowadzenia w jego imieniu wstępnych rokowań z rządem francuskim w sprawie nawiązania konkordatu z Watykanem. W związku z tym wielokrotnie był wzywany przez Ojca Świętego na prywatne audiencje”. Jego zasługi dla Kościoła zostały docenione. Papież udekorował go Wielką Wstęgą i Krzyżem Papieskim Orderu Świętego Grobu.