W rezultacie, na przełomie lat 40. i 50. XX wieku, Klopfer wystartował tylko w kilku krajowych konkursach. W 1953 r. wziął udział w inauguracyjnym konkursie 1. Turnieju Czterech Skoczni – na skoczni w Partenkirchen zajął trzynaste miejsce. Start w drugiej edycji pokrzyżowała mu kontuzja, a do trzeciej natomiast się nie zakwalifikował. Wobec tego, w 1955 r. zakończył zawodniczą karierę.
Kariera jako architekt Maturę zdał w szkole w Oberstdorfie, następnie ukończył architekturę na uczelni w Darmstadt. Zaprojektował 250 skoczni narciarskich na całym świecie, w tym jedną mamucią w Oberstdorfie, którą później nazwano jego imieniem – Heini-Klopfer-Skiflugschanze. Pierwsze zawody rozegrano na niej w 1950 r. Sepp Weiler, kolega Klopfera ze skoczni, ustanowił wówczas rekord świata w długości lotu narciarskiego – 127 metrów. Już dzień później wynik ten poprawił Dan Netzell po skoku na odległość 135 metrów.
Klopfer zaprojektował m.in. kompleks skoczni Papoose Peak Jumps w Squaw Valley, gdzie odbyły się Zimowe Igrzyska Olimpijskie w 1960 roku oraz kompleks Le Claret w Autrans, gdzie odbył się konkurs skoków w ramach Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1968 roku.
Zmarł na zawał serca w rodzinnym Oberstdorfie 18 listopada 1968.
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy skoczkowie narciarscy Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Niemieccy architekci