W 1760 Michał Wielhorski dokonał cesji Sielców i nowo założonej Rudy Sieleckiej na rzecz Józefa Miera, starosty trzcinnickiego i późniejszego wojewody pomorskiego.
Dziedzicem majątku był hr. Karol Mier (zm. 1885). Pod koniec XIX wieku właścicielką majątku była jego żona hr. Helena Mierowa.
Za II Rzeczypospolitej do 1934 wieś stanowiła samodzielną gminę jednostkową w powiecie kamioneckim w woj. tarnopolskim. W związku z reformą scaleniową została 1 sierpnia 1934 włączona jako gromada, do nowo utworzonej wiejskiej gminy zbiorowej Dobrotwór (oraz częściowo do gminy Nieznanów) w tymże powiecie i województwie . Nowo utworzona gromada obejmowała miejscowości Bratasze, Doliny, Kuźnia Ruska, Osowiec, Perekałki, Sielec Bieńków, Terebinie i Tyczek. Jednocześnie z części dawnej gminy Sielec utworzono gromadę Gawliki obejmującą przysiółki: Brzezina, Gawliki, Kuźnia Polska, Ptaszniki, Zabuże i Zapotok.
W czasie okupacji niemieckiej Karol Buczkowski, Polak z Kamionki Strumiłowej pracujący w Sielcu Bieńków, udzielał tutaj pomocy Żydowi Ottowi Rajniszowi, a następnie zapewnił mu fałszywe dokumenty na nazwisko Jan Adamczyk i ulokował w Niezwiskach.