Historia W grudniu 1341 roku, pochodzący z dynastii Giedyminowiczów, Jawnuta, został wyznaczony przez umierającego ojca, Giedymina, na wielkiego księcia i zajął tron w Wilnie. Utracił go zimą pomiędzy 1344 a 1345 w wyniku spisku dwóch braci – Olgierda i Kiejstuta – w wyniku czego zbiegł do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W 1347 roku powrócił do kraju, upokorzył się przed swoim bratem, Olgierem, będącym nowym wielkim księciem. Jawnuta otrzymał we władanie Zasław na ziemiach staroruskich, ponownie włączając się w życie państwa. Z relacji Jana Tęgowskiego wynika, że Jawnuta pozostawił po sobie 3 synów; Szymona, Grzegorza i Michała Jewnutowiczów. Odziedziczywszy go po ojcu, ten ostatni rządził Zasławem, stając się tym samym protoplastą rodziny Zasławskich.W 1526 roku kniaź Fedor Mścisławski, nie mogąc porozumieć się ze swoim ojcem, kniaziem Michałem Zasławskim-Mścislawskim (tym samym, który był mężem księżniczki Julianny Mścisławskiej i otrzymał od króla polskiego Mścisław po swoim teściu), zbiegł do Moskwy, gdzie zostały mu nadane liczne dobra oraz gdzie się
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zasławscy-Mścisławscy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.