Rektor Politechniki Rzeszowskiej w latach 1972–1981, 1983–1987 i 1993–1996.
W latach 1977–1980 był prezesem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.
Pełnił szereg funkcji związanych z działalnością naukową, organizatorską i edytorską, między innymi: członek Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk, członek rzeczywisty Ukraińskiej Akademii Transportu w Kijowie, członek rzeczywisty Akademii Inżynierskiej w Polsce, członek Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, zastępca redaktora naczelnego „Advances in Manufacturing Scence and Technology”, redaktor naczelny czasopisma naukowo-technicznego „Mechanik”.
Od 1955 był członkiem PZPR. Pełnił funkcje I sekretarza POP PZPR Studium Wieczorowego Politechniki Krakowskiej (1961–1967), członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie (1971–1973) i członka Egzekutywy KW PZPR w Rzeszowie (od 15 lutego 1975 do 11 marca 1981). Był także przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Rzeszowie.