W 1954 Michał Krauss odbył roczne szkolenie w Pradze u prof. , w 1964 obronił pracę doktorską pt. Uszkodzenie tkanek w następstwie naświetlania promieniami X jako problem chirurgiczny, w 1968 habilitował się na podstawie pracy Rekonstrukcja ubytków nosa płatem rurowatym z zastosowaniem metod własnych, po czym uzyskał tytuł docenta w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego (CMKP), a w 1983 tytuł profesora. Wiedzę uzupełniał też w klinikach Szwecji, Wielkiej Brytanii, USA, Niemiec i Francji. Od 1967 przez 27 lat był krajowym konsultantem do spraw chirurgii plastycznej. Pod jego kierownictwem, także dzięki stażom w kierowanych przez niego ośrodkach, wiedzę i kwalifikacje zdobyła większość polskich chirurgów plastyków, m.in. profesorowie Kazimierz Kobus i Józef Jethon.