Józef Andrzejewski był także aktywny na polu działalności społecznej – prezesował Towarzystwu Rzemieślniczemu i Związkowi Rezerwistów, był także radnym warszawskiej Izby Rzemieślniczej i członkiem Sejmiku Powiatowego. Po zamachu majowym rozpoczął współpracę z obozem rządzącym. Od 1928 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Miejskiego BBWR w Łowiczu. Startował w wyborach do Sejmu III kadencji jako zastępca posła z listy nr 1 (BBWR) w okręgu wyborczym nr 11 (Łowicz). Do Sejmu wszedł pod koniec trzeciej kadencji na miejsce Karola Polakiewicza, który zrzekł się mandatu. Ślubowanie złożył 28 marca 1935, po zakończeniu kadencji brał udział w kolejnych wyborach (w okręgu nr 13 z siedzibą w Łowiczu), jednak posłem już nie został.
Działalność konspiracyjna po wrześniu 1939 W okresie II wojny światowej już od samego początku czynnie włączył się w działalność konspiracyjną. W październiku 1939 współorganizował Tajną Organizację Wojskową w Łowiczu, która to organizacja od 1943 podporządkowała się AK. W Armii Krajowej był dowódcą patrolu Kedywu, pomagał także sowieckim jeńcom wojennym. Działalność konspiracyjna zwróciła na niego uwagę Gestapo, uciekł podczas próby aresztowania w październiku 1944 i do 17 stycznia 1945 ukrywał się w okolicach Głowna.