Celem działalności organizacji była destabilizacja systemu demokratycznego Republiki Weimarskiej, tak aby możliwa stała się rewizja postanowień traktatu wersalskiego. Organizacja przyjęła strukturę hierarchiczną, na czele której stał Consul (tego pseudonimu używał Hermann Ehrhardt), mający do pomocy sztab, adiutanta i zastępcę, którym był porucznik Alfred Hoffmann. Członkowie organizacji składali przysięgę i byli zobowiązani do doskonalenia umiejętności strzeleckich i troski o sprawność fizyczną – ćwiczyli gimnastykę, ale także sztuki walki. Zdrada tajemnic organizacji była karana śmierciąWolfram Wette: The Wehrmacht: history, myth, reality, Harvard University Press 2006, s. 51..
Najbardziej spektakularną formą działań Organizacji Consul były zamachy na osoby, których działalność uznawano za szkodliwą z punktu widzenia interesów Niemiec. W ramach organizacji działał tajny samozwańczy „sąd” o nazwie Feme (nawiązujący do średniowiecznych sądów kapturowych, zwanych Femgericht), który wydawał „wyroki śmierci”, wykonywane następnie przez grupy egzekutorów. Prawdopodobnie pierwszą ofiarą organizacji był bawarski deputowany Karl Gareis, zamordowany 5 czerwca 1921 rokuTadeusz Kotłowski: Niemcy 1919-1923, Poznań 1986, s. 185..