Po wojnie DeSoto wznowił produkcję samochodów w lutym 1946 roku. Marka postrzegana była jako nieco tańsza i mniej prestiżowa odmiana samochodów Chryslera, budowana na tych samych podwoziach i z podobnymi nadwoziami. Oferując zgodnie z amerykańską modą nieco zmienione co rok samochody, DeSoto wprowadzał całkiem nowe modele w 1949, 1953, 1955, 1957 (dwa ostatnie w ramach programu Chryslera Forward Look) i 1960 roku. W 1952 roku w modelu Firedome zadebiutował silnik V8, obok jednostek sześciocylindrowych. W 1957 roku wprowadzono także tańszy model Firesweep oparty na konstrukcji Dodge′a. Główną konkurencją były samochody wyższego segmentu cenowego marek takich jak: Buick, Oldsmobile, Mercury, Hudson, Kaiser, Nash. Jedynie na eksport pod marką DeSoto sprzedawano też modele najtańszego Plymoutha.
W 1946 roku DeSoto wyprodukował prawie 64 tysiące samochodów, zajmując 12. miejsce na amerykańskim rynku, z udziałem 2,9%. Udział w rynku między 1% a 3% utrzymywał się w kolejnych latach, przy zwiększającej się produkcji. W 1948 roku obok fabryki w Detroit doszły zakłady w Los Angeles. W 1950 roku produkcja sięgnęła maksimum: 133 850 samochodów (2,02% udziału w rynku). Jeszcze w 1957 roku produkcja wyniosła 133 685 samochodów, co dało marce 10.