W 1985 r. zadebiutowała na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Seefeld. Zdobyła tam srebrny medal w sztafecie razem z Anette Bøe, Grete Ingeborg Nykkelmo i Berit Aunli. Była także piąta w biegu na 10 km techniką dowolną. Mistrzostwa świata w Oberstdorfie w 1987 r. były najlepszymi w jej karierze. Zdobyła złoty medal w biegu na 10 km stylem klasycznym oraz srebrny w sztafecie. Norweżki w sztafecie wzięły udział w składzie: Marianne Dahlmo, Nina Skeime, Anne Jahren i Anette Bøe. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Laht w 1989 r. zajęła 5. miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną. Ponadto wspólnie z Inger Helene Nybråten, Niną Skeime i Marianne Dahlmo zdobyła brązowy medal w sztafecie.
Podczas mistrzostw świata juniorów w Schonach w 1981 roku zwyciężyła w sztafecie i w biegu na 5 km. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Murau była ósma na dystansie 5 km, a w sztafecie ponownie zdobyła złoty medal.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnęła w sezonie 1983/1984, kiedy to zajęła 3. miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 14 razy stawała na podium zawodów Pucharu Świata, w tym dwa razy zwyciężała. W 1990 r.