Tymczasem w grudniu tegoż roku odbyła się konferencja w Moskwie, na której zdecydowano o okupacji Korei przez 5 lat nim uzyska niepodległość. Decyzja ta spotkała się z dezaprobatą Cho Man-sika, który mimo nacisków Rosjan i Kim Ir Sena nie zaaprobował postanowień konferencji. W odpowiedzi na to władze radzieckie zdecydowały w styczniu 1946 o zamknięciu granicy z południową częścią Korei. Cho Man-sik nie mając innego wyjścia 8 lutego ustąpił ze stanowiska przewodniczącego Biura Politycznego i szybko został osadzony w areszcie domowym, nadal jednak wyrażał swój sprzeciw wobec Rosjan i koreańskich komunistów.
Po aresztowaniu lidera Partii Demokratycznej, nic nie stało już na przeszkodzie, aby rozprawić się z pozorami demokracji. Partia Cho została zinwigilowana przez komunistów, którzy też szybko objęli ster władzy w partii (liderem został Choi Jong-kun) i uczynili z niej marionetkową przybudówkę dla Komunistycznej Partii Korei. Także od tego momentu partia znana jest jako Socjaldemokratyczna Partia Korei.