Prowadzi to do zmian właściwości fizycznych materiału. Dzięki obserwacjom tych zmian można określić ilość światła padającego na materiał.
Przykłady fotodetektorów Fotodioda – jest w zasadzie diodą spolaryzowaną w kierunku zaporowym. Przy oświetleniu złącza p-n rośnie prąd upływu. Podobnie zachowuje się dioda Schottky’ego, tzn. złącze powstałe na styku metalu i półprzewodnika. Fotorezystor – element zmienia swoją rezystancję w funkcji natężenia światła. Od materiału półprzewodnikowego i koncentracji wbudowanych domieszek zależy długości fali świetlnej, dla której fotorezystor ma najwyższą czułość. Wadą fotorezystorów jest długi czas reakcji. Dioda PIN polaryzowana jest w kierunku zaporowym – posiada szerokie pasmo i niski poziom szumów, jest bardzo szybka. Fototranzystor – działa podobnie jak zwykły tranzystor, ale ładunki nadmiarowe w jego bazie generowane są w wyniku naświetlenia promieniowaniem widzialnym, a nie z zewnętrznego obwodu zasilania bazy. Jest nieco wolniejszy od fotodiody. Fotodioda lawinowa jest szybsza niż fototranzystor, posiada wyższe wzmocnienie. Fotoogniwo – następuje w nim przemiana energii promieniowania słonecznego w energię elektryczną w wyniku zjawiska fotowoltaicznego.
Przypisy
Kategoria:Fotoelementy