W latach 1936–1991 Armenia należała do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, zaś po upadku komunizmu ogłosiła niepodległość 23 września 1991 roku. Armenia rości sobie prawa do regionu Górskiego Karabachu – zamieszkanego głównie przez etnicznych Ormian, a znajdującego się na terytorium Azerbejdżanu. W latach 90. XX w. armeńskie siły zbrojne Karabachu zajmowały większość południowo-zachodniego Azerbejdżanu, a po zawarciu porozumienia po konflikcie w 2020 roku zostały zmuszone do wycofania się z większości tego obszaru.
Budowa geologiczna i rzeźba terenu thumb| thumb|Ruiny miasta Spitak po trzęsieniu ziemi w 1988 roku Armenia charakteryzuje się górzystym krajobrazem – średnia wysokość terenu wynosi 1800 m n.p.m. Obszary pomiędzy 1000 a 2000 m n.p.m. stanowią prawie połowę powierzchni kraju, a jedynie 10% kraju leży poniżej 1000 m n.p.m. Najwyższym szczytem kraju jest obecnie wygasły wulkan Aragac o wysokości 4090 m n.p.m. w północno-zachodniej części Wyżyny Armeńskiej. Region ten charakteryzuje się wysokimi pasmami górskimi, głębokimi dolinami i płaskowyżami wulkanicznymi z licznymi wygasłymi wulkanami. Od północy i wschodu wyżynę ograniczają pasma Małego Kaukazu.