W czasie Sejmu Czteroletniego regularnie bywał w Warszawie, a w latach 1789–1792 piastował stanowisko komisarza cywilno-wojskowego dla 2 powiatów: sandomierskiego i wiślickiego. Podczas insurekcji kościuszkowskiej został mianowany ziemiańskim generałem-majorem milicji powiatu sandomierskiego (28 marca 1794), a 7 czerwca objął stanowisko komisarza porządkowego sandomierskiego.
Rok później poślubił hr. Annę Jabłonowską, kasztelankę wiślicką (córkę Rocha Michała i Katarzyny z ks. Ossolińskich) – intercyza ślubna datowana 15 września 1795. Mieli razem następujące dzieciH. z Działyńskich Błędowska, Pamiątka przeszłości, Warszawa 1960, s. 507.: Katarzynę (1799-1845), żonę hr. Ignacego Konarskiego (syna Adama i Julianny z hr. Konarskich, szwagra Jana Kantego Lubienieckiego) Władysława (1807-1890), męża Tekli ks. Druckiej-Lubeckiej (córki Karola i Nimfy ze Śliźniów, bratanicy Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego) Helenę (1807-1882), żonę Edwarda Niemojowskiego (syna Józefa i Ludwiki z Walewskich) Emilię (1808-1888), żonę hr. Zygmunta Działyńskiego (syna Ignacego i Szczęsnej z Woroniczów, brata stryjecznego Tytusa Działyńskiego) Franciszka (1809-1884), męża hr. Zofii Rzyszczewskiej (córki Stanisława i Celestyny z ks. Czartoryskich) Anielę (1810-1830), żonę hr.