Konstrukcja Nord 2200 był jednomiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem o całkowicie metalowej konstrukcji. Dwudźwigarowe skrzydło o trapezowym obrysie i skosie 24°, zaopatrzone w szczelinowe klapy Fowlera oraz lotki, których pracę wspomagały spojlery. Przed przednim dźwigarem skrzydła zamontowane były wysuwane w dół hamulce aerodynamiczne. Pomimo tego, że samolot miał być przeznaczony do operowania z pokładu lotniskowca, w prototypie nie zastosowano mechanizmu składania skrzydeł. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, którego tylna część była odejmowana w celu uzyskania dostępu do silnika samolotu. Usterzenie klasyczne, wolnonośne z lekkim skosem. Podwozie trójzespołowe (każda goleń z jednym kołem) z przednim podparciem, chowane. Przednie do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w skrzydłach. Napęd samolotu stanowił licencyjny silnik turboodrzutowy Hispano-Suiza Nene 101 z dwustronną sprężarką odśrodkową i ciągu 22,1 kN. Kanał wlotowy powietrza do silnika znajdował się w dziobie samolotu, skąd powietrze było dostarczane do silnika kanałem pod kabiną pilota. Sześć zbiorników paliwa o pojemności 2160 dm³ znajdowało się w kadłubie samolotu. Dodatkowy, pod kadłubem maszyny można było zamontować odrzucany w locie zbiornik o pojemności 950 dm³.