Choć działa na przełomie XV i XVI wieku zrywa z linearyzmem i podkreślaniem brył tak charakterystycznym dla florenckiego cinqueccenta i stara się uwzględnić w równym stopniu kolor i pokrewne Leonardowskiemu traktowanie światłocienia. Jego spokojne kompozycje, budowane najczęściej na planie trójkąta, o ciepłym, złocistym tonie i bogatych akordach kolorystycznych wywarły pewien wpływ na wczesne "Madonny" Rafaela. Uprawiał również rysunek sangwiną i kredką (pozostawił zbiór rysunków i szkiców kompozycyjnych, najliczniejszy we włoskim renesansie).
Jako malarz pozostawał pod wpływem Leonarda da Vinci, Rafaela, Tycjana, Michała Anioła, Belliniego i mistrzów flamandzkich. Poświęcił się wyłącznie sztuce kościelnej.
Dzieła Sąd Ostateczny – fresk w kościele Santa Maria Novella we Florencji Opłakiwania Chrystusa, Salvator Mundi, Ecce Homo, Wizji św. Bernarda, Zaślubiny św. Katarzyny – 1511, olej na desce 356 × 270 cm, Pałac Pitti Madonna della Misericordia – 1515
Bibliografia Alfred Ligocki "Sztuka renesansu", Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
Kategoria:Włoscy dominikanie Kategoria:Malarze cinquecenta Kategoria:Malarze szkoły florenckiej Kategoria:Zmarli w 1517 Kategoria:Urodzeni w 1472