wełna szklana lub wata szklana) – włókno nieciągłe, o średnicy 5–30 µm, stosowane głównie jako izolacja cieplna, akustyczna, przeciwwilgociowa włókno szklane ciągłe – o średnicy 3–13 µm, stosowane w postaci przędzy, wyrobów tkanych i dzianych oraz rowingu (zespół pasm włókien szklanych złączonych z sobą bez skrętu) jako materiał izolacyjny w elektrotechnice, do wyrobu filców, tkanin dekoracyjnych, do wzmacniania tworzyw sztucznych, do zbrojenia betonu włókno szklane jako mata – w rolkach, średnio o szerokości 100 cm i masie do 50 kg, używane do produkcji różnych wyrobów w formach silikonowych i formach twardych z użyciem żywicy poliestrowej włókno supercienkie – o średnicy 1–3 µm, stosowane do wyrobu izolacji akustycznych i cieplnych fiberglass, niekiedy GRP (od ang. glass reinforced plastic) – kompozyt zawierający włókna szklane, mający szerokie zastosowanie w produkcji łodzi, samochodów, zbiorników wodnych, rur i dachów włókno światłowodowe, potocznie nazywane światłowodem – nici szklane (najczęściej o średnicy 125 µm) wykorzystywane do prowadzenia światła
Klasyfikacja Typy włókien szklanych: E – niska przewodność elektryczna S – wysoka wytrzymałość C – wysoka trwałość chemiczna M – wysoka sztywność A – duży udział alkaliów D – niska stała dielektryczna
Przypisy
Kategoria:Sztuczne włókna Kategoria:Szkło Kategoria:Materiały kompozytowe