W kwietniu 1937 został wybrany do Tymczasowej Rady Miejskiej w Łodzi. Uczestnik w I Kongresu Zjednoczenia Polskich Związków Zawodowych (1937), został wybrany w skład Rady Naczelnej tej organizacji. W styczniu 1939 przeniósł się do Trzyńca na Śląsku Cieszyńskim, gdzie znalazł zatrudnienie w hucie oraz prowadził działalność związkową i propagandową.
W okresie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie i tu pracował jako nadzorca mostów. Od 1942 był bezrobotny. Po upadku powstania warszawskiego aresztowany przez gestapo, uciekł z konwoju w okolicach Gorzkowic.
Po zakończeniu wojny jeszcze w 1945 r. wyjechał do Koźla i zatrudnił się tam na posadzie magazyniera w Okręgowej Sieci Elektrycznej Śląska Opolskiego. W tym okresie był także sekretarzem Komitetu Powiatowego PPS w Koźlu. Powołany na rok 1947 do sprawowania obowiązków ławnika Sądu Okręgowego w Gliwicach w postępowaniu doraźnym i w sprawach o przestępstwa szczególnie niebezpieczne w okresie odbudowy PaństwaDział nieurzędowy. Ogłoszenie Prezesa Sądu Okręgowego w Gliwicach „Śląsko-Dąbrowski Dziennik Wojewódzki” nr 10 z 15 marca 1947, Katowice, s. 165 [dostęp 2021-06-27]..
Zmarł w Koźlu. Pochowany 5 października 1947 na cmentarzu parafii św. Zygmunta i św.