Mimo sukcesu w 1992 roku, końcowe lata kariery Rahala przebiegały pod znakiem braku stabilizacji. Zespół używał silników Hondy, Mercedesa oraz Forda, ale odniósł tylko dwa zwycięstwa (oba na torze Mazda Raceway Laguna Seca autorstwa Bryana Herty).

Zakończył karierę w 1998 roku i skoncentrował się na prowadzeniu własnego zespołu, którego nowym współwłaścicielem został David Letterman. W 2000 roku przez kilka miesięcy pełnił rolę Dyrektora Wykonawczego CART, by później objąć podobną funkcję w zespole Formuły 1, Jaguar Racing.

W połowie 2001 roku zrezygnował z posady w Jaguarze i powrócił do zarządzania własnym zespołem, występującym w CART, a od 2003 roku w Indy Racing League. Jednocześnie wystawiał samochód w Toyota Atlantic, gdzie jego kierowcą była m.in. Danica Patrick, której umożliwił debiut w IndyCar w 2005 roku.

Największy sukces jako właściciel odniósł w 2004 roku, gdy Buddy Rice triumfował w Indianapolis 500.