Klasztor stał się tak znany, że zaczął przyciągać zarówno świetne uczennice, jak i świeckich donatorów.
Prawdopodobnie Yikui, bardziej od innych spadkobierczyń mistrzyni Qiyuan, potrafiła lepiej utrzymać ducha praktyki swojej nauczycielki. Głębiej od „sióstr w Dharmie” troszczyła się o autentyczność, uczciwość i dyscyplinę praktyki. Równocześnie, oprócz tego, że klasztor stał się celem pielgrzymek mniszek, to służył od schronieniem każdemu, w tych niespokojnych czasach.
Przed swoją śmiercią Yikui stopniowo ograniczała swoje jedzenie, aż ostatecznie tylko piła wodę. Najbliższą osobą był dla niej wtedy jej brat Zilin. Przewidziała dokładnie moment swojej śmierci i zmarła po napisaniu gathy.
Swoją Dharmę przekazała czterem uczennicom.
Pozostawiła po sobie także utwory poetyckie i autobiografię, która posłużyła do zrekonstruowania życia mistrzyni Qiyuan Xinggang dwu innych mistrzyń – sióstr w Dharmie.