W październiku 1949 roku został mianowany ministrem obrony w rządzie Georges’a Bidaulta. Tę samą funkcję pełnił w rządach Antoine’a Pinaya, René Mayera i Josepha Laniela. W latach 1950–1951 i 1951–1952 pełnił urząd premiera. W maju 1958 roku pełnił krótko funkcję ministra spraw zagranicznych. W latach 1958–1969 był jednym z delegatów Francji w Parlamencie Europejskim. Następnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości w rządach Jacques’a Chabana-Delmasa i Pierre’a Messmera.

Obecnie pamiętany jest głównie ze względu na tzw. „Plan Plevena”, który zmierzał do stworzenia Europejskiej Wspólnoty Obronnej (co ostatecznie zablokowali komuniści i gaulliści).

Od 1944 był członkiem kapituły Orderu Wyzwolenia, a od 1948 członkiem Francuskiej Akademii Nauk.

Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony następującymi odznaczeniami:

Order Wyzwolenia Komandor Orderu Zasługi Morskiej Krzyż Wielki Orderu Imperium Brytyjskiego Krzyż Wielki Orderu Oranje-Nassau Wielki Oficer Orderu Leopolda Krzyż Wielki Orderu Danebroga Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej Krzyż Wielki Orderu Alawitów Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Polarnej Wielki Oficer Narodowego Orderu Wybrzeża Kości Słoniowej Doktorat honoris causa Uniwersytetu Karoliny Północnej