Dostępne były również pamięci o czasie dostępu 6 ns, co w praktyce pozwalało na przetaktowywanie do 166 MHz, modułów sprzedawanych jako wolniejsze. Nazewnictwo jest tu inne niż w przypadku poprzedzających je pamięci FPM i EDO, gdzie prędkości określano w nanosekundach. Stało się tak, ponieważ moduły SDRAM mogą pracować z różnymi częstotliwościami i to dlatego informacja o częstotliwości jest istotniejsza. Jeżeli chcemy poznać wyrażoną w nanosekundach prędkość modułu działającego z określoną częstotliwością, musimy tylko wyznaczyć jej odwrotność, np. 100 MHz to 100 milionów transakcji na sekundę, czyli jedna transakcja na 10 ns. W dobrych modułach stosowano pamięci o szybszym czasie dostępu (np. 8 ns w PC100), co niekiedy okazywało się niezbędne dla zachowania stabilności, gdy jakość innych komponentów nie była optymalna. Kolejnym istotnym parametrem podawanym w przypadku SDRAM jest CAS latency (typowa wartość dla SDR SDRAM wynosiła 2 lub 3). Produkowane były moduły o pojemnościach: 16, 32, 64, 128, 256 i 512 MB. Produkcja została zaprzestana z powodu pojawienia się w 2000 roku wydajniejszych pamięci DDR SDRAM. Przed pojawieniem się pamięci typu DDR SDRAM, pamięć SDR SDRAM nazywano SDRAM (pomijając przedrostek SDR), ponieważ był to jedyny reprezentant tej technologii na rynku.
Linki zewnętrzne
Strona organizacji JEDEC - twórcy i koordynatora standardów pamięci, w tym SDR SDRAM
Kategoria:Pamięci RAM