16 i 17 czerwca flota japońska podążała na wschód ku Marianom, a obie floty przygotowywały się do bitwy.
Siły Zespół amerykański stanowiący osłonę lądowania na Saipanie stanowiła Piąta Flota pod dowództwem admirała Raymonda Spruance’a. Oprócz wielkiego Połączonego Zespołu Inwazyjnego wiceadmirała Richmonda Turnera, składającego się z 540 okrętów różnych klas, w tym 7 pancerników i zajmującego się bezpośrednio wsparciem i transportem wojsk, w skład Piątej Floty wchodził Zespół Szybkich Lotniskowców wiceadmirała Marca Mitschera w składzie 15 lotniskowców, 7 pancerników, 3 ciężkich i 10 lekkich krążowników i 58 niszczycieli.
W dniach 15–16 czerwca dwie grupy amerykańskich lotniskowców pod dowództwem kontradmirała J. Clarka urządziły wypad w celu zbombardowania lotnisk i osłabienia japońskiego lotnictwa na wyspie Iwo Jima, który zakończył się zniszczeniem kilkudziesięciu japońskich samolotów i zatopieniem transportowca. Następnie okręty amerykańskie pospiesznie wróciły do głównych sił. Rano 18 czerwca okręty Zespołu Szybkich Lotniskowców zostały rozstawione w linii, 180 mil na zachód od wyspy Tinian koło Saipanu. Za główne zadanie zespołu admirał Spruance uznał osłonę Saipanu i sił desantowych, obawiając się głównie ataku japońskiego na siły desantowe, w przypadku gdyby zostawił je bez osłony, aktywnie szukając wroga.