Arahant to synonim buddy, często pojawiający się w Kanonie palijskim jako jedno z dziesięciu określeń oświeconego. W theravādzie często używa się tego słowa na określenie oświeconego ucznia Sidhatthy Gotamy. Arahant to ostateczny cel ścieżki – wyzwolenie się ostatecznie z wszystkich 10 pęt (pāli. saṃyojana):
Pięć niższych pęt: Poglądy o samoidentyfikacji (pāli. sakkāya-diṭṭhi) Niepewność (pāli. vicikicchā) Wiara we wskazania i rytuały (pāli. sīlabbata-parāmāsa) Pożądanie zmysłowości (pāli. kāmacchanda) Zła wola (pāli. vyāpādo)
Pięć wyższych pęt: Pragnienie materialnego istnienia (pāli. rūpa-rāga) Pragnienie niematerialnego istnienia (pāli. arūpa-rāga) Próżność (pāli. māna) Nieuważność (pāli. uddhacca) Ignorancja (pāli. avijjā)
Zdobywa tym samym moce nadnaturalne, lecz nie one są najważniejsze. Po śmierci przechodzi w Parinibbanę („Ostateczne Zdmuchnięcie”).
Mahajana Tutaj arahant nie jest tożsamy z Buddą, a jedynie uznaje się go za oświeconego ucznia Buddy (pāli. savakabuddha, sanskr. śrāvaka).
Dżinizm W dżinizmie, termin arhat (lub arihant) jest synonimem dla Dżaina lub Tirthankara. Dżinijska Navakar Mantra zaczyna się od słów „Namo Arhantanam”. Arihant zniszczył wszelaką karmę (ari = wróg, hant = niszczyciel) i tak osiągnął Nirwanę.
Przypisy
Kategoria:Wczesne szkoły buddyjskie Kategoria:Theravada