Był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR (1959–1971) oraz zastępcą kierownika Wydziału Zagranicznego KC PZPR (1965–1971).

Sprawował funkcję ambasadora PRL na Kubie i Jamajce (1971–1976). Po powrocie do kraju był aktywnym działaczem sportowym: stał na czele Polskiej Federacji Sportu (1976–1978) oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1978–1986). Równolegle w latach 1978–1985 sprawował funkcję przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu. Od 1980 do 1981 był członkiem Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR. W 1983 zasiadł w Narodowej Radzie Kultury. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Od 1986 do 1990 pełnił misję dyplomatyczną jako ambasadora w Hiszpanii.

Odznaczony Orderu Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1954)., Medalem jubileuszowym „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina”, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1963)Dziennik Urzędowy Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, nr 1–2, 29 lutego 1964, s. 5., Złotym odznaczeniem im. Janka Krasickiego (1958)377 działaczy młodzieżowych otrzymało odznaczenie im. J. Krasickiego, „Trybuna Ludu”, nr 208, 27 lipca 1958, s.