powstał na zamówienie kół cerkiewnych, aby zastąpić wcześniejszą, świecką biografię Aleksandra Newskiego, napisaną po jego śmierci i szybko zaginioną. Zdaniem Kołakowskiego autor Żywota znał jej treść i przeniósł do napisanego przez siebie utworu liczne elementy z tego tekstu: styl charakterystyczny dla powieści wojennych, obszerne opisy starć, stawianie na równi osobistej religijności i odwagi księciared. Z. Barański, A. Semczuk, Literatura rosyjska w zarysie, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, , t. I, ss. 44-45.
Przejawem stylu hagiograficznego w Żywocie... jest obfite korzystanie z istniejących konwencji określających sposób pisania żywotów świętych. W takim duchu autor opisuje narodziny i śmierć księcia, porównuje go do licznych bohaterów biblijnych, podkreśla nadzwyczajną religijność swojego bohatera, a także przypisuje mu widzenia. Twierdzi również, że poczynania Aleksandra Newskiego pozostawały pod szczególną opieką boską. Charakterystyczne dla hagiografii jest również otwarcie całego utworu modlitwą i zamknięcie go opisem pogrzebu przyszłego świętego, a także liczne cytaty z Biblii.Cytaty o życiu (Zbiór polskich cytatów o życiu)