W 1982 r. zadebiutował na mistrzostwach świata zajmując między innymi 9. miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną podczas mistrzostw w Oslo. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987 r. zajął 10. miejsce w biegu na 50 km stylem dowolnym. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Lahti był dwunasty na dystansie 30 km techniką klasyczną. W swoim najlepszym starcie podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme zajął 6. miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną. Mistrzostwa świata w Falun były ostatnimi w jego karierze. Zajął tam 6. miejsce w sztafecie, a jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 10. miejsce na dystansie 50 km stylem dowolnym.
Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1981/1982, kiedy to zajął 7. miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 5 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym jedno zwycięstwo. W 1994 r. zakończył karierę.
Podczas mistrzostw świata juniorów w Mont-Sainte-Anne w 1979 roku zajął czwarte miejsce w biegu na 15 km oraz drugie w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Örnsköldsvik był ósmy na dystansie 15 km, a w sztafecie ponownie zdobył srebrny medal.
Zdobywał tytuły mistrza kraju.