Historia Tradycja tworzenia barwnych zdobień na szkle sięga starożytności. Na ziemiach polskich malowane szkło upowszechniło się w średniowieczu i początkowo było obecne głównie w przestrzeniach kościołów. Barwiono wtedy szklane fragmenty relikwiarzy i ołtarzy. Kiedy w Europie w XVI wieku zaczęły powstawać huty szkła, dekorowane szkło jeszcze bardziej zyskało na popularności. Z czasem zaczęło się pojawiać w szpitalach i mniejszych wnętrzach i domach prywatnych. Doprowadziło to do powstania nowej gałęzi produkcji, tak zwanego malarstwa na szkle gabinetowego, które polegało na zamalowywaniu wybranych krążków okiennych. Dzięki temu, że okna nie były całkowicie zamalowywane, przepuszczały więcej świtała do pomieszczeń mieszkalnych i użytkowych. Początkowo malarze wzorowali się na witrażach kościelnych, z czasem wypracowali własne style i zaczęli używać różnych typów farb. Malarstwo gabinetowe zaczęło być stopniowo ulepszane, bardziej doświadczeni artyści pokrywali szyby naszkliwionymi farbami.