W czasie II wojny światowej pracował jako nauczyciel na warszawskim Kole, będąc członkiem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. W 1945 objął obowiązki inspektora szkolnego w powiecie skierniewickim, następnie wizytatora zakładów kształcenia nauczycieli w Kuratorium Okręgu Szkolnego Łódzkiego. Wszedł w skład Prezydium Zarządu Głównego ZNP w Warszawie, a w 1948 objął funkcję jego przewodniczącego.
W styczniu 1947 uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy w okręgu Poznań. Zasiadał w Komisji OświatowejStrona sejmowa posła na Sejm Ustawodawczy.
W 1949 był delegatem Krajowej Rady Obrońców Pokoju na Kongres Obrońców Pokoju w Paryżu„Trybuna Robotnicza”, nr 92 (1481), 9 kwietnia 1949, s. 1..
W 1951 został prezesem Instytutu Wydawniczego „Nasza Księgarnia”, sprawował również funkcję członka Wydziału Wykonawczego Centralnej Rady Związków Zawodowych (1949–1956). W 1952 objął obowiązki przewodniczącego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (do 1956). W 1953 podjął pracę w ministerstwie oświaty (później: ministerstwie oświaty i szkolnictwa wyższego) jako dyrektor generalny (zajmował się m.in. opieką nad dziećmi).