Igrzyska w Sydney zakończyły się jak do tej pory jego największym sukcesem w karierze. 23 września 2000 roku wygrał zawody w karabinie na 50 metrów w trzech pozycjach. W kwalifikacjach strzelał: w pozycji leżącej – 397 pkt, w pozycji stojącej – 388 pkt, w pozycji klęczącej – 392 pkt. Dało mu to 1177 punktów w kwalifikacjach co oznaczało dobicie rekordu olimpijskiego i prowadzenie nad Norwegiem, Haraldem Stenvaagiem o 2 punkty. W finale Uzyskał notę 98,1 punktu i chociaż finału nie wygrał, swoją przewagę utrzymał i został mistrzem olimpijskim, drugim wtedy, a jednym z trzech w historii Słowenii mistrzów olimpijskich.
Na tych samych igrzyskach zajął również 9. miejsce (591 punktów) w strzelaniu z karabinu pneumatycznego i 19. miejsce w zawodach karabinu w pozycji leżącej (593 punkty).
W 2004 w Atenach zajął 4. miejsce w strzelaniu z karabinu w trzech pozycjach (1166 punktów w kwalifikacjach co dawało mu 5. miejsce i 96,6 punktu w finale co przesunęło go o jedną pozycję). Zabrakło mu do brązowego medalu 0,2 punktu. Zajął również 9. miejsce w zawodach z karabinu w pozycji leżącej (594 punkty) i 29. miejsce w konkurencji karabinu pneumatycznego (589 punktów).