faktyczne rządy sprawował tam najmłodszy brat Wilhelma, Jan. Musiał jednak walczyć z pretendentem do ziem Wittelsbachów w Niderlandów Janem z Arkel, popieranym przez księcia Geldrii Renalda IV. W 1412 Wilhelm doprowadził do pokoju, na mocy którego podporządkował sobie ziemie konkurenta i miasto Gorinchem. Jego przeciwnicy jednak później wznowili walki. Wilhelm uwięził swego rywala dopiero w 1415. Ponadto wsparł swego brata Jana w walce z buntującymi się przeciwko niemu mieszczanami Liège (m.in. uczestniczył w bitwie pod Othée w 1409).
Sprawował rządy sprawiedliwie, troszczył się o zapewnienie pokoju w kraju co sprzyjało handlowi, wzmocnił także monetę. Jego polityka sprzyjała miastom i to one stały się jego oparciem przy próbach umocnienia władzy hrabiowskiej.
Jedynym legalnym dzieckiem Wilhelma była córka Jakobina (miał też liczne dzieci z nieślubnego łoża). W 1415 Wilhelm doprowadził do ślubu Jakobiny z Janem Walezjuszem, synem króla Francji Karola VI Szalonego, który kilka miesięcy później po śmierci starszego brata został następcą tronu francuskiego. Znaczenie polityczne Wilhelma dzięki temu znacznie wzrosło i wraz z cesarzem Zygmuntem Luksemburskim prowadził mediację w sprawie zakończenia wojny francusko-angielskiej.