Władze związku obawiając się, że zgoda na wydanie braci będzie równoznaczna z utratą niezależności odmówiły macedońskiemu władcy ich wydania, równocześnie wysyłając do Aten poselstwo z prośbą o przymierze przeciw FilipowiJustyn 8.3.10. Latem tego samego roku armia macedońska wkroczyła do Chalkidyki zmuszając część przygranicznych miast związku do poddania się oraz zdobywając jedną z twierdz a także zajmując półwysep PalleneDem. 59 5. Początkowe sukcesy Macedończyków przerwały wieści o buncie w Feraj, gdzie do władzy powrócił jeden z wygnanych przez Filipa tyranów, PejtholaosDiod. 16.52.9. Filip uporał się z buntem do końca 349, korzystając jedynie z sił Związku Tesalskiego, którego był archontem. W czasie gdy trwała pacyfikacja Tesalii Ateny zawarły przymierze ze Związkiem Chalkidyckim wspomagając go 2000 najemników i 30 trójrzędowcami, które operowały już wcześniej na północy Morza EgejskiegoPod dowództwem Charesa. Z samych Aten wyruszyła do Mekyberny, portu Olintu eskadra 8 trójrzędowców. Zimą Macedończycy nadal nacierali w głąb Chalkidyki, w tym samym czasie Ateńczycy przysłali związkowi 4000 peltastów i 18 okrętów oraz 150 jeźdźców z sił tłumiących bunt na Eubei. Ateński dowódca Charidemos zaatakował półwysep Pallene i Bottike których mieszkańcy prawdopodobnie popierali Filipa.