Amerykanie pochodzenia dominikańskiego – obywatele lub rezydenci Stanów Zjednoczonych, których przodkowie pochodzą z Dominikany, bądź też imigranci z tego kraju. Nie należy ich mylić z osobami pochodzącymi ze Wspólnoty Dominiki.
Pierwsi imigranci z Dominikany do Stanów Zjednoczonych zaczęli przybywać w końcówce XIX wieku. W Nowym Jorku w latach 30. XX wieku istniała już społeczność dominikańska. Liczba imigrantów opuszczających Dominikanę zwiększyła się znacząco po upadku junty Rafaela Leonidasa Trujillo w latach 60. XX stulecia, kiedy to zniesiono sankcje nałożone na ten kraj i otwarto granice. W 2006 liczbę Amerykanów pochodzenia dominikańskiego oceniało się na około 1 200 000 ludzi..
Historia Od wczesnych lat 60. XX wieku trwała migracja Dominikańczyków do USA, spowodowana ekonomicznymi i politycznymi problemami tego kraju. Większość Dominikańczyków osiedlało się w miastach na wschodnim wybrzeżu, głównie w Nowym Jorku, New Jersey, na Florydzie (w Miami i w Fort Lauderdale), Rhode Island (w Providence) oraz w Lawrence i Bostonie w Massachusetts. Mniejsze grupy migrantów osiadały w Filadelfii, Pensylwanii, Teksasie, Waszyngtonie, Kansas, Missouri i w Luizjanie.