Rozładunek Rankiem 27 czerwca, gdy wypogodziło się po dwóch mglistych dniach, siły rewolucyjne dostrzegły angielskie okręty w zatoce Quiberon. Z twierdzy Penthièvre przesłano do Quiberon sygnał o lądowaniu znacznych sił. Angielska fregata obrała kurs na wschodni punkt wyspy Belle Île, natomiast angielski bryg i kuter obrały kurs na zachodni punkt wyspy. Do pierwszej fregaty wieczorem dołączyła druga fregata, która także zakotwiczyła przy wschodnim punkcie wyspy. Rozpoczęła się blokada wyspy Belle Île. Komodor Clisson wezwał wyspę Belle Île do oddania się pod protekcję króla Anglii Jerzego III i uznania Ludwika XVII.
Następnie Anglicy 28 czerwca wysadzili pod Carnac 8 000 żołnierzy. Desant przebiegał bez zakłóceń, gdyż garnizon Auray został pokonany przez Szuanów, którzy zdobyli także Carnac, Landévant i Locoal-Mendon, opanowując wybrzeże dla Rojalistów.
Drogę na północ wyspy blokowała twierdza Penthièvre, zwana przez żołnierzy wojsk rewolucyjnych Sans-culotte. Twierdzy broniło 700 żołnierzy z 41 liniowego regimentu piechoty (41e regiment d'infanterie de ligne), którzy po nieznacznym oporze skapitulowali 3 lipca.