komendant: Matwiejew, p.o. komisarza Timofiej Fiodorowicz Sazonow. frydrychowski (w obwodzie chmielnickim, Ukraina, nad Zbruczem, na północ od Wołoczysk) – od 20 września jako obóz przejściowy, głównie dla oficerów. Jeńców trzymano pod gołym niebem. W lutym 1940 obóz zlikwidowano – oficerów wywieziono do Kozielska i Ostaszkowa, policjantów do Ostaszkowa, żołnierzy głównie do Putywla. obóz jeniecki NKWD w Szepetówce (Szepetówka w obwodzie chmielnickim, dawnym powiecie zasławskim). Bezpośrednio po klęsce wrześniowej 1939 roku internowano tu polskich jeńców wojennych, których następnie wywożono do obozów śmierci w Charkowie i Kozielsku.
Obozy jenieckie pracy przymusowej Najbardziej znanymi obozami jenieckimi pracy były: obóz rówieński (od grudnia 1939 r. zwany lwowskim) – system około 20 punktów obozowych rozlokowanych wzdłuż budowanej w morderczym tempie drogi strategicznej Nowogród Wołyński (Nowograd Wołyńskij) – Lwów przez Równe (Rowno), Dubno i Brody; komendant: Iwan Fediukow; skierowano tu 15 500 osób, z czego w grudniu 1939 r.