Przeproszeni przez NKWD za zaistniałą „pomyłkę” i poproszeni o współpracę w „walce przeciwko wspólnemu wrogowi”, sporządzili z inspiracji Berii obszerne memorandum adresowane do Stalina, w którym proponowali powołanie Żydowskiego Komitetu Antyhitlerowskiego. Celem organizacji miałoby być połączenie wysiłków wszystkich narodów okupowanej przez Niemców Europy w ich walce o wyzwolenie i sprawiedliwość społeczną, oparcie powojennego ładu w Europie na rządach demokratów i socjalistów przy współdziałaniu międzynarodowej społeczności żydowskiej, głównie w USA. Komitet centralny miał się składać z dziesięciu osób: siedmiu przedstawicieli Żydów krajów okupowanych i po jednym reprezentancie ZSRR, USA i Wielkiej Brytanii. Do trzyosobowego prezydium mieli wejść Ehrlich (przewodniczący), Alter (sekretarz) i reprezentant Żydów radzieckich Solomon Michoels. Przedstawicieli władz ZSRR, ambasadorów USA, Wielkiej Brytanii i Polski w ZSRR, jak również wybitnych ekonomistów, artystów i naukowców zamierzano powołać na honorowych członków prezydium.