mahamudrę sutr, zwaną też „ścieżką wyzwolenia”, która jest ujęciem dla stopniowego rozwoju praktykującego opartym głównie na siastrach mahajany związanych z naukami o naturze Buddy, tj. głównie Utarratantrasiastry, oraz na madjamace i postawie bodhiczitta, gdzie rozwija się medytację wyciszenia (skt. śamatha, tyb. szine) oraz doskonały wgląd (skt. vipaśyanā, tyb. lagtong), a kluczowe są dogłębne metody bezpośrednich instrukcji ukazujących (ang. pointing out instructions) typowych dla tradycji wadżrajana i opartych na oddaniu dla mistrza i jego linii przekazu„Wild Awakening. The Heart of Mahamudra and Dzogchen” Dzogchen Ponlop Rinpoche; Shambhala Publications; 2003.. mahamudrę tantr, zwana też „ścieżką metod”, która jest ujęciem tantr jogi najwyższej bazujących na fazie budującej (tyb. cierim) mandali jidama oraz fazie spełniającej (tyb. dzokrim) pracy z kanałami, wiatrami i esencjami w ciele (np. Sześć Dharm Naropy). mahamudrę esencji (wymowa tybetańska. ngołö ciakgjacienpo; tyb. ངོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་; Wylie. ngo bo’i phyag rgya chenpo), która jest ujęciem natychmiastowej ścieżki bazującej na zrealizowaniu stanu oświecenia zwanego „Zwyczajny Umysł” (Wylie.