Rusa II – król Urartu w latach 685–639 p.n.e., syn Argisztiego II.

Panowanie Rusy II przypadło na okres upadku państwa. Klęski jego poprzedników i zburzenie Musasira osłabiło Urartu. Ojciec Rusy II na skutek przegranych wojen zmuszony był do odstąpienia Asyrii części terytoriów Urartu i prawdopodobnie płacenia daniny. Oprócz zagrożenia ze strony Asyrii od południa, północno-wschodnie granice państwa były narażone na najazdy Scytów i Kimerów.

Około 681 roku p.n.e. w asyryjskiej Medi wybuchły walki przeciwko władzy w Niniwie. Król asyryjski, Sennacheryb, został zabity, a jego zabójcy uciekli do urartyjskiej prowincji Szuprii. Wzmianki o tych wydarzeniach zachowały się na tabliczkach glinianych w archiwach asyryjskich, w Biblii – w Drugiej Księdze Królewskiej i Księdze Izajasza. Wspominał o tym również Mojżesz ChoreńskiМовсес Хоренаци, История Армении, Айастан–Ереван 1990. .: „...powrócił Sinaheriba, król asyryjski, i żył w Niniwie. I kiedy bił pokłony w domu Nisrocha, boga swojego, Adramelech i Szarezer, synowie jego, zabili go mieczem i uciekli do ziemi Ararackiej. I zasiadł na tronie zamiast niego Asardan, syn jego”. Opisane wydarzenia odwróciły uwagę Asyrii od Urartu i Rusa II otrzymał możliwość przywrócenia państwu byłej potęgi.