W Niemczech podstawą prawną kształcenia międzypaństwowego jest Ustawa o Szkoleniach Zawodowych, która w roku 2005 została znowelizowana. W paragrafie 2, ustęp 3, ustawa mówi: „Część szkolenia może odbyć się za granicą, jeżeli służy to celom edukacyjnym. Całkowita długość takich praktyk nie może przekraczać jednej czwartej całości szkolenia, zgodnie z regulacjami dotyczącymi szkoleń”. W miarę internacjonalizacji poszczególnych gospodarek, rośnie też liczba osób odbywających praktyki za granicą. Obowiązują ich stosowne przepisy prawa poszczególnych państw.
Szkolenie w ramach międzypaństwowej wymiany zawodowej odnosi się do pobytów zagranicznych, które trwają przynajmniej cztery miesiące podczas okresu szkoleniowego. Krajowa spółka („wysyłająca”) organizuje, wspólnie z jedną lub większą liczbą firm, szkolenia zagraniczne dla praktykanta/praktykantów. W ten sposób, część szkolenia przerzucana jest za granicę.